The Wind Blows but the Road is Blocked: Where Does Japan Stand on the Offshore Energy Map?

Japan, with its long coastline facing the Pacific Ocean, appears on paper to be a promising candidate for offshore wind energy investments. However, complex tender processes, investor distrust, and structural delays hinder the realization of this potential.

 Japan’s natural conditions place it in a technically advantageous position for offshore wind energy. Its nearly 30,000-kilometer coastline offers significant potential for energy production close to densely populated coastal cities. Additionally, the country’s technological expertise in developing floating wind turbines could provide global-scale competitiveness in this field. Despite these advantages, the technical and structural challenges encountered in practice prevent the country from fully capitalizing on its potential. Due to Japan’s narrow continental shelf, shallow waters suitable for turbine installation quickly give way to deep waters, making fixed-bottom structures unfeasible and necessitating a costly shift to floating technologies. Furthermore, Japan’s location in a region prone to earthquakes and tsunamis increases insurance and safety requirements, raising total investment costs. The country’s power transmission infrastructure also lacks the flexibility needed to integrate offshore production efficiently into the national grid. These technical demands and infrastructure gaps result in Japan’s offshore energy potential remaining strong on paper but slow to materialize in practice.

 

Tender Processes: Bureaucratic Knots and Reversals

 Three major offshore wind projects launched in 2021 were cancelled by the Japanese government this year. The official reasoning cited a lack of competition and conflicts with local stakeholders. However, investors’ core criticisms are more substantial. The current tender system is complex and unpredictable. Local governments hold veto power that obstructs investment decisions. The procedures are prolonged and lack outcome-oriented execution. This directly delays Japan’s energy transition.

 Investor Confidence: Potential Exists but There is No Pull

 Japan remains an attractive market for global wind energy investors. However, repeated tender cancellations undermine trust in the market. High installation costs and deepwater requirements pose significant technological challenges. Decision-making processes in the public sector are slow. As a result, Japan’s ambitious wind energy targets will remain wishful thinking unless it succeeds in attracting sustained investment.

 Geopolitical Context: China Moves Forward While Japan Falls Behind

 China is currently the world leader in offshore wind capacity. With strong state incentives, scale economies, and swift decision-making mechanisms, it has become the offshore wind energy hub of Asia. In contrast, Japan’s sluggishness creates a disadvantage in regional energy competition. It also exposes the country to vulnerabilities in terms of energy supply security.

 SAVYNOR Commentary

 Although Japan’s offshore wind energy targets appear ambitious on paper, without structural reforms and regulatory transformation, the likelihood of achieving these goals remains weak. The country’s advanced technological capabilities and overseas investment experience cannot become an advantage unless they are properly directed. This situation highlights structural bottlenecks not only in Japan but also across the broader Asia Pacific energy transition landscape.

 Strategic Insight

 The technical feasibility of offshore projects is not sufficient on its own. Policymakers must focus on administrative reforms, coordination between central and local governments, and the establishment of a long-term regulatory framework. The complexity and lack of reform in the current tender system weakens private sector appetite for investment and significantly jeopardizes Japan’s ability to meet its 2030 offshore energy goals. Japan’s case demonstrates that even a technologically advanced nation remains highly dependent on regulation in its energy transition. This underscores that energy transition is not only an engineering challenge but also a matter of governance and public policy.

 

Regional Impact

 Japan’s lagging pace allows regional competitors like China and South Korea to pursue more aggressive investment and export policies. This reshapes not only the competitive landscape but also supply chains, pricing dynamics, and regional energy alliances.

 

Conclusion

 Japan’s offshore energy push represents both a symbol of its pursuit of regional energy leadership and a tangible example of the invisible walls hindering energy transformation in Asia. This landscape demonstrates that for any country aiming to embrace offshore energy, administrative capacity will be a critical determinant of success.

---

Rüzgâr Var Ama Yol Kapalı: Japonya Offshore Enerji Haritasında Nerede Duruyor?

Japonya, Pasifik Okyanusu’na bakan uzun kıyı şeridiyle doğal olarak offshore rüzgâr enerjisi yatırımları için cazip bir aday gibi görünse de; karmaşık ihale süreçleri, yatırımcı güvensizliği ve yapısal gecikmeler nedeniyle bu potansiyelini hayata geçirmekte zorlanıyor.

 Japonya’nın doğal koşulları, ülkeyi deniz üstü rüzgâr enerjisi için teknik olarak avantajlı bir konuma yerleştiriyor. Yaklaşık 30.000 kilometrelik kıyı şeridi, yoğun nüfuslu kıyı şehirlerine yakın enerji üretimi açısından büyük bir potansiyel sunarken; ülkenin yüzer rüzgâr türbinleri geliştirme konusundaki teknolojik birikimi de bu alanda küresel ölçekte rekabet gücü yaratabilecek nitelikte. Ancak bu avantajlara rağmen, uygulamada karşılaşılan teknik ve yapısal zorluklar bu potansiyelin değerlendirilmesini engelliyor. Japonya’nın kıta sahanlığının dar olması nedeniyle, türbin kurulumları için uygun sığ sular hızla derinleşmekte; bu da sabit temelli değil, maliyeti yüksek yüzer türbin teknolojilerine geçişi zorunlu kılıyor. Ayrıca, ülkenin deprem ve tsunami riski taşıyan bir coğrafyada yer alması, projelerin sigorta ve güvenlik gerekliliklerini artırarak toplam yatırım maliyetlerini yükseltiyor. Elektrik iletim altyapısının deniz üstü üretimi entegre edebilecek esneklikte olmaması da, bu kaynakların verimli biçimde ulusal şebekeye aktarılmasını sınırlıyor. Tüm bu teknik gereklilikler ve altyapı ihtiyaçları, Japonya’nın offshore enerji potansiyelini kâğıt üzerinde yüksek kılarken, sahada somut projelere dönüşmesini geciktiriyor.

 

İhale Süreçleri: Bürokratik Düğümler ve Geri Adımlar

2021’de açılan üç büyük offshore rüzgâr projesi, Japon hükümeti tarafından bu yıl iptal edildi. Gerekçe, rekabet eksikliği ve yerel paydaşlarla uyumsuzluk olarak belirtildi. Ancak yatırımcıların temel eleştirisi çok daha derin:

• Mevcut ihale sistemi karmaşık ve öngörülemez

• Yerel yönetimlerin veto gücü yatırım kararlarını engelliyor

• Süreçler uzun ve sonuç odaklı değil

Bu durum Japonya’nın enerji geçişini doğrudan yavaşlatıyor.

 Yatırımcı Güveni: Potansiyel Var, Ama Çekim Yok

Küresel rüzgâr enerjisi yatırımcıları için Japonya hâlâ ilgi çekici bir pazar. Ancak:

• İhale iptalleri piyasaya yönelik güveni sarsıyor

• Yüksek kurulum maliyetleri ve derin su seviyeleri, teknolojik zorluklar yaratıyor

• Kurumsal karar alma süreçleri ağır işliyor

Sonuç olarak, Japonya’nın iddialı rüzgâr enerjisi hedefleri, yatırım akışını çekemediği sürece sadece bir temenniden ibaret kalıyor.

 Jeopolitik Kapsam: Çin İlerlemişken Japonya Geriliyor

Çin bugün offshore rüzgâr kurulu gücü bakımından dünya lideri konumunda. Güçlü devlet teşvikleri, ölçek ekonomileri ve hızlı karar mekanizmaları sayesinde Asya’nın rüzgâr enerjisi merkezine dönüşmüş durumda.

Buna karşılık Japonya’nın yavaşlığı, bölgedeki enerji rekabetinde dezavantaj yaratıyor. Aynı zamanda enerji arz güvenliği açısından da tehlikeli bir kırılganlık oluşturuyor.

 SAVYNOR Yorumu

Japonya’nın offshore rüzgâr enerjisi hedefleri kâğıt üzerinde iddialı görünse de, yapısal reformlar ve regülasyonların dönüşümü olmadan bu hedeflerin gerçekleştirilmesi zayıf bir olasılık. Ülkenin yüksek teknoloji kapasitesi ve deniz aşırı yatırım deneyimi, doğru yönlendirilmediği sürece bir avantaja dönüşemiyor.

 Bu durum, yalnızca Japonya’nın değil, genel olarak Asya-Pasifik bölgesinin enerji geçişi denkleminde yapısal darboğazlara işaret ediyor.

 

Stratejik Gözlem:

• Offshore projelerin teknik fizibilitesi tek başına yeterli değil; karar alıcıların idari reformlara, merkezi–yerel yönetim koordinasyonuna ve uzun vadeli regülasyon mimarisine odaklanması gerekiyor.

• Özellikle ihale sisteminin karmaşıklığı ve reforme edilmemiş yapısı, özel sektörde yatırım isteğini zayıflatırken; Japonya’nın 2030 yılı offshore enerji hedeflerine ulaşmasını da ciddi biçimde riske atıyor.

• Japonya örneği, yüksek teknolojiye sahip gelişmiş bir ülkenin dahi enerji dönüşümünde ne denli regülasyon bağımlısı olduğunu gösteriyor. Bu da “enerji geçişi”nin sadece bir mühendislik meselesi değil, aynı zamanda bir yönetişim ve kamu politikası meselesi olduğunu ortaya koyuyor.

 

Bölgesel Etki:

Japonya’nın geride kalması, Çin ve Güney Kore gibi bölgesel rakiplerin daha agresif yatırım ve ihracat politikaları yürütmesine alan açıyor. Bu durum sadece rekabeti değil; tedarik zincirlerini, fiyatlamayı ve bölgesel enerji ittifaklarını da yeniden şekillendiriyor.

 Sonuç:

Japonya’nın offshore enerji hamlesi, bir yandan bölgesel enerji liderliği arayışının simgesi, diğer yandan da Asya’daki enerji dönüşümünün önündeki görünmez duvarların somut bir örneği. Bu tablo, yalnızca Japonya için değil; deniz üstü enerjiye yönelen tüm devletler için yönetimsel kapasitenin ne denli belirleyici olacağını gözler önüne seriyor.

---

Le vent souffle mais la route est barrée : Où se situe le Japon sur la carte de l’énergie offshore ?

Le Japon, avec sa longue façade côtière face à l’océan Pacifique, semble sur le papier être un candidat prometteur pour les investissements dans l’éolien offshore. Cependant, des processus d’appel d’offres complexes, la défiance des investisseurs et des retards structurels freinent la concrétisation de ce potentiel.

 Les conditions naturelles du Japon le placent dans une position techniquement avantageuse pour l’éolien offshore. Sa côte d’environ 30 000 kilomètres offre un potentiel important de production près de villes côtières densément peuplées. De plus, l’expertise technologique du pays dans le développement d’éoliennes flottantes pourrait lui conférer un avantage concurrentiel à l’échelle mondiale. Malgré ces atouts, les défis techniques et structurels rencontrés dans la pratique empêchent le pays de pleinement valoriser ce potentiel. En raison d’un plateau continental étroit, les eaux peu profondes adaptées à l’installation d’éoliennes se transforment rapidement en eaux profondes, rendant difficile l’usage de structures posées et imposant un recours coûteux aux technologies flottantes. Par ailleurs, la localisation du Japon dans une zone à risque de séisme et de tsunami renforce les exigences en matière d’assurance et de sécurité, augmentant les coûts d’investissement. Enfin, l’infrastructure de transmission électrique ne possède pas la flexibilité nécessaire pour intégrer efficacement la production offshore au réseau national. L’ensemble de ces impératifs techniques et infrastructures ralentit la transformation du fort potentiel offshore du Japon en projets concrets.

 Processus d’appel d’offres : nœuds bureaucratiques et reculs

 Trois grands projets d’éolien offshore lancés en 2021 ont été annulés cette année par le gouvernement japonais. Les motifs officiels évoquent un manque de concurrence et une mauvaise coordination avec les parties prenantes locales. Toutefois, les critiques des investisseurs vont plus loin : le système actuel d’appel d’offres est complexe et imprévisible. Les collectivités locales disposent d’un droit de veto qui entrave les décisions d’investissement. Les délais sont longs et l’exécution n’est pas orientée vers les résultats. Cette situation ralentit directement la transition énergétique du Japon.

 Confiance des investisseurs : le potentiel existe mais le projet n’attire pas

Sur le plan international, le Japon reste un marché attrayant pour les investisseurs en éolien offshore. Cependant, les annulations d’appels d’offres nuisent à la confiance. Le coût élevé d’installation et les exigences liées aux eaux profondes posent des défis technologiques majeurs. Les processus décisionnels dans le secteur public restent lents. En conséquence, tant que le Japon ne parvient pas à générer un flux d’investissement soutenu, ses objectifs ambitieux dans l’éolien offshore risquent de rester des souhaits.

 Contexte géopolitique : alors que la Chine avance, le Japon recule

 La Chine est aujourd’hui le leader mondial en matière de capacité éolienne offshore. Grâce à d’importantes incitations étatiques, des économies d’échelle et des mécanismes de décision rapides, elle est devenue le hub de l’éolien offshore en Asie. En revanche, le retard japonais crée un désavantage dans la compétition régionale en matière d’énergie. Par ailleurs, il expose le pays à une vulnérabilité accrue en matière de sécurité d’approvisionnement.

 

Commentaire SAVYNOR

 Bien que les objectifs japonais d’éolien offshore paraissent ambitieux sur papier, sans réforme structurelle et transformation réglementaire, leur réalisation reste peu probable. Les capacités technologiques avancées du pays et son expérience d’investissement à l’international ne peuvent devenir un avantage que si elles sont correctement orientées. Cette situation indique non seulement des goulots d’étranglement structurels pour le Japon mais aussi pour l’ensemble de la transition énergétique en Asie‑Pacifique.

 Analyse stratégique:

La faisabilité technique des projets offshore ne suffit pas à elle seule. Les décideurs doivent se concentrer sur les réformes administratives, la coordination entre les gouvernements nationaux et locaux, et l’établissement d’un cadre réglementaire de long terme. Le caractère complexe du système d’appels d’offres et l’absence de réforme affaiblissent l’appétit du secteur privé et mettent sérieusement en péril l’atteinte des objectifs japonais pour 2030. L’exemple japonais illustre qu’un pays technologiquement avancé peut rester fortement dépendant de la réglementation dans sa transition énergétique. Cela souligne que la transition énergétique n’est pas seulement une question d’ingénierie mais également de gouvernance et de politique publique.

 

Impact régional

Le retard du Japon ouvre la voie à des concurrents régionaux comme la Chine et la Corée du Sud pour mener des politiques d’investissement et d’exportation plus agressives. Cela redessine non seulement le paysage de la concurrence mais aussi les chaînes d’approvisionnement, les dynamiques de prix et les alliances énergétiques régionales.

 

Conclusion

 Le mouvement nippon en faveur de l’énergie offshore symbolise à la fois la quête de leadership énergétique régional et un exemple concret des barrières invisibles qui freinent la transformation énergétique en Asie. Ce paysage démontre que pour tout État s’engageant dans l’éolien offshore, la capacité administrative sera un facteur déterminant de succès.

---

바람은 있지만 길은 막혔다 : 일본은 해상 풍력 에너지 지도에서 어디에 서 있는가?

일본은 태평양을 마주한 긴 해안선을 가지고 있어 해상 풍력 에너지 투자에 자연스러운 후보처럼 보인다. 하지만 복잡한 입찰 절차, 투자자 불신 및 구조적 지연이 이 잠재력을 실현하는 데 어려움을 주고 있다.

 일본의 자연적 조건은 해상 풍력 에너지 분야에서 기술적으로 유리한 위치를 제공한다. 약 30 000킬로미터에 달하는해안선은 인구 밀도가 높은 연안 도시들에 가까운 전력 생산이라는 큰 잠재력을 가지며 부유식 풍력 터빈을 개발해온기술력 또한 글로벌 수준에서 경쟁력을 가질 수 있는 기반이다. 그러나 이러한 장점에도 불구하고 실제로 마주하는 기술적 및 구조적 난관이 이 잠재력이 실행으로 전환되는 것을 막고 있다. 일본의 대륙붕은 좁아 터빈 설치에 적합한 얕은 수역이 급속히 사라지며 고정식 구조가 아닌 비용이 높은 부유식 기술로의 전환이 불가피하다. 또한 지진과 쓰나미위험이 존재하는 지리적 특성은 프로젝트의 보험 및 안전 요구를 높여 전체 투자 비용을 증가시킨다. 전력 송전 인프라 또한 해상 생산을 국가 전력망에 효율적으로 통합할 유연성을 갖추지 못했다. 이러한 기술적 요건과 인프라 필요성은 일본의 해상 에너지 잠재력을 문서상으로는 높게 평가하게 하지만 실제 프로젝트로의 전환은 더디다.

 

입찰 절차 : 관료적 걸림돌과 후퇴

2021년에 개시된 세 건의 대형 해상 풍력 프로젝트가 올해 일본 정부에 의해 취소되었다. 정부는 경쟁 부족과 지역이해관계자 간의 불협화음을 이유로 들었지만 투자자들의 근본적 비판은 이보다 더 깊다. 현행 입찰 시스템은 복잡하고 예측 가능성이 낮다. 지방 정부의 거부권은 투자 결정을 지연시키고 프로세스는 장기적이며 결과 지향적이지 않다. 이러한 환경은 일본의 에너지 전환을 직접적으로 늦추고 있다.

 

투자자 신뢰 : 잠재력은 있으나 매력은 떨어진다

글로벌 풍력 에너지 투자자들에게 일본은 여전히 관심이 가는 시장이다. 그러나 입찰 취소 사례가 시장에 대한 신뢰를하락시키고 있다. 높은 설치 비용과 깊은 수심이 기술적 장벽을 만들며 의사결정 과정은 느리다. 결국 일본의 야심찬풍력 에너지 목표는 지속적인 투자 유입을 확보하지 못한다면 단지 희망사항으로 머물 가능성이 크다.

 

지정학적 맥락 : 중국은 앞서가고 일본은 뒤처진다

중국은 현재 해상 풍력 설비 용량에서 세계 선두를 달리고 있다. 강력한 정부 인센티브, 규모의 경제, 빠른 의사결정메커니즘 덕분에 아시아 해상 풍력의 중심으로 자리 잡았다. 반면 일본의 지연은 지역 에너지 경쟁에서 불리함을 낳고있으며 에너지 공급 안보 측면에서도 취약성을 드러낸다.

 SAVYNOR 논평

일본의 해상 풍력 에너지 목표는 문서상으로 야심차 보이지만 구조적 개혁 및 규제 변화 없이는 달성 가능성이 낮다. 국가의 첨단 기술 역량과 해외 투자 경험은 명확한 방향성과 유기적 지원이 없으면 경쟁력으로 전환되지 못한다. 이는일본뿐 아니라 아시아‑태평양 지역 전체의 에너지 전환에서 구조적 병목이 얼마나 결정적일 수 있는지를 보여준다.

 

전략적 관찰

해상 풍력 프로젝트의 기술적 실행 가능성만으로 충분치 않다. 정책 결정자는 행정 개혁, 중앙과 지방 정부 간 협력 및장기 규제 틀 구축에 집중해야 한다. 특히 입찰 시스템의 복잡성과 미개편된 구조는 민간 부문의 투자 의욕을 약화시키며 일본이 2030년까지 설정한 해상 풍력 목표를 실현하는 데 심각한 위협이 된다. 일본의 사례는 기술적 강국이라도 에너지 전환에서 규제에 얼마나 의존적인지를 보여준다. 이로써 에너지 전환은 단순한 엔지니어링 과제가 아니라거버넌스 및 공공정책 사안임이 분명해진다.

 지역적 파급 효과

일본의 지체는 중국과 한국 같은 경쟁국에게 보다 공격적인 투자 및 수출 전략을 펼칠 수 있는 공간을 제공한다. 이는단순한 프로젝트 경쟁을 넘어서 공급망 구조, 가격 형성, 지역 내 에너지 외교 동맹의 재편까지 영향을 주고 있다.

 결론

일본의 해상 풍력 에너지 추진은 아시아의 에너지 전환 과정에서 마주한 ‘보이지 않는 장벽’의 구체적 사례다. 이 흐름은 일본만이 아니라 해상 에너지로의 전환을 도모하는 모든 국가에게 중요한 교훈을 제공한다. 기술만으로는 충분치않다. 행정 역량, 제도적 민첩성 및 투자자 신뢰 없이는 에너지 전환이 계획 단계에 머무를 수밖에 없다.

---

Есть ветер, но путь закрыт: где Япония на карте оффшорной энергетики?

 Япония, с её протяжённым побережьем, выходящим в Тихий океан, выглядит как естественный кандидат для инвестиций в оффшорную ветроэнергетику. Однако сложные тендерные процедуры, недоверие инвесторов и институциональные задержки мешают реализации этого потенциала.

Природные условия Японии технически делают её благоприятной территорией для морской ветроэнергетики. Почти 30 000 километров береговой линии обеспечивают высокий потенциал генерации электроэнергии вблизи густонаселённых прибрежных городов, а также технологический опыт страны в области разработки плавающих ветряных турбин предоставляет глобальное конкурентное преимущество. Несмотря на эти преимущества, технические и структурные сложности на практике мешают эффективной реализации потенциала. Из-за узкого континентального шельфа Японии мелководья, пригодные для установки турбин, быстро уходят вглубь, что требует перехода к более дорогостоящим плавучим технологиям. Кроме того, сейсмическая активность и цунами в регионе увеличивают затраты на страхование и безопасность проектов. Отсутствие гибкости в существующей системе передачи электроэнергии ограничивает интеграцию морской генерации в национальную энергосистему. Все эти технические и инфраструктурные требования означают, что высокий потенциал оффшорной энергетики Японии остаётся на бумаге, а не на практике.

 Тендерные процедуры: бюрократические узлы и откаты

Три крупных проекта морской ветроэнергетики, начатые в 2021 году, были отменены правительством Японии в этом году. В качестве причин были названы отсутствие конкуренции и несогласованность с местными заинтересованными сторонами. Однако основные жалобы инвесторов гораздо глубже:

• Существующая тендерная система сложна и непредсказуема

• Вето со стороны местных органов власти препятствует инвестиционным решениям

• Процессы затянуты и не ориентированы на результат

 Эта ситуация напрямую замедляет энергетический переход Японии.

 Инвесторская уверенность: есть потенциал, но нет притяжения

Для глобальных инвесторов в ветроэнергетику Япония по-прежнему представляет интерес. Однако:

• Отмены тендеров подрывают доверие к рынку

• Высокие затраты на установку и глубоководные участки создают технологические трудности

• Принятие решений в государственных структурах происходит медленно

 В итоге, несмотря на амбициозные цели в области ветроэнергетики, Япония не может привлечь достаточные инвестиции, и эти цели остаются на уровне намерений.

 Геополитический контекст: Китай продвигается, Япония отстаёт

Китай сегодня является мировым лидером по установленной мощности морской ветроэнергетики. Благодаря мощной государственной поддержке, масштабным экономиям и оперативным механизмам принятия решений, страна превратилась в центр ветроэнергетики Азии. В отличие от этого, медлительность Японии создаёт конкурентное отставание и уязвимость в обеспечении энергетической безопасности.

 

Комментарий SAVYNOR

 Хотя цели Японии в области морской ветроэнергетики выглядят амбициозно на бумаге, без институциональных реформ и трансформации регуляторной среды вероятность их реализации остаётся низкой. Высокие технологические возможности страны и её опыт в трансграничных инвестициях не могут превратиться в преимущества без правильной направленности.

Эта ситуация указывает не только на структурные узкие места в энергетическом переходе Японии, но и на аналогичные вызовы для всего Азиатско-Тихоокеанского региона.

 Стратегические наблюдения:

• Техническая осуществимость проектов сама по себе недостаточна. Необходимо сосредоточиться на институциональных реформах, координации между центральными и местными органами и долгосрочной регуляторной архитектуре

• Сложность тендерной системы и отсутствие реформ ослабляют интерес частного сектора и ставят под угрозу достижение целей оффшорной энергетики Японии к 2030 году

• Пример Японии показывает, что даже высокоразвитая страна с передовыми технологиями зависит от качества государственного управления в сфере энергетического перехода. Это подчёркивает, что энергетический переход — это не только инженерная задача, но и вызов в сфере государственного управления и политики

 Региональное влияние:

Отставание Японии создаёт пространство для более агрессивной инвестиционной и экспортной политики со стороны таких стран, как Китай и Южная Корея. Это влияет не только на конкуренцию, но и на цепочки поставок, ценообразование и формирование энергетических альянсов в регионе.

 Заключение:

Оффшорная энергетическая инициатива Японии является символом как стремления к региональному лидерству в энергетике, так и препятствий, с которыми сталкиваются страны на пути к энергетическому переходу. Эта ситуация подчёркивает, что административная способность будет ключевым фактором успеха для всех государств, стремящихся развивать морскую энергетику.