2026: Supply Surplus, Geopolitical Divergence and the Search for a New Energy Balance

A New Year, a New Equilibrium?

 As 2026 begins, global energy markets are not entering the year under the pressure of an acute crisis, but under a quieter and more complex challenge: surplus. Production capacity is increasingly outpacing demand, investment decisions have become more selective, and prices can no longer be steered by a single center of power.

 Developments throughout 2025 clearly exposed the limits of the existing energy system. Producer cartels were unable to lift prices on their own, demand-side behavior became a decisive force, and energy investments were increasingly assessed through the lens of geopolitical and regulatory risk. 2026 opens as the year in which the consequences of this accumulated tension begin to surface.

I. The Reality of Oversupply: A New Baseline for Oil and Gas Markets

 The strongest signal shaping the opening of 2026 is the expectation of persistent oversupply in oil markets. While global production capacity continues to expand, driven primarily by the United States, Canada, and Brazil, demand growth remains restrained.

 This environment leads to two structural outcomes.

First, upward price movements have become increasingly fragile.

Second, for energy companies, the core risk is no longer price collapse, but margin compression.

In oil and gas markets, 2026 is likely to be defined less by how much is produced and more by who sells, when, and under what conditions.

II. The United States: Supply Power, LNG Dominance and Regulatory Contradictions

 The United States enters 2026 as one of the world’s largest producers of oil and LNG. Yet this position does not translate into a simple strategic advantage. On one hand, U.S. LNG exports have become indispensable for both Europe and Asia. On the other, domestic regulatory and political disputes are creating uncertainty around offshore wind and renewable energy development.

Legal challenges initiated by major developers such as Ørsted highlight a growing fault line between fossil fuel prioritization and energy transition rhetoric in U.S. energy policy. This contradiction is set to become one of the most closely watched dynamics of 2026.

III. OPEC+ and the Limits of Cartel Control

 As 2026 begins, the central question facing OPEC+ has shifted. It is no longer whether prices can be lifted, but rather how much market stability can be preserved.

 Production cuts remain an important instrument, but their effectiveness is increasingly constrained by oversupply and demand uncertainty. OPEC+ is evolving from a price-setting authority into a shock-absorbing mechanism.

 This transition reflects a deeper structural change: power in energy markets has become permanently fragmented.

IV. China and Asia: Demand Behavior as a Price Signal

 China’s role in global energy markets has become even more explicit as 2026 opens. China is no longer simply the world’s largest importer; it is now a price-shaping actor.

 Strategic reserve management, refinery utilization rates, and import timing can influence oil and LNG prices more rapidly than supply-side decisions. Across Asia, Japan, South Korea, and India are similarly moving away from contract-based security toward portfolio-based supply strategies.

As a result, 2026 is set to further consolidate a demand-driven pricing environment.

V. Europe: The Institutionalization of Energy Security

For Europe, 2026 marks the consolidation of a post-crisis energy order. LNG imports, storage management, and disengagement from Russian gas are no longer temporary responses, but elements of an institutionalized energy security regime.

 However, this regime introduces new vulnerabilities. Declining investment appetite in the North Sea has deepened the paradox of “capacity without capital.” Europe may secure short-term stability while confronting the long-term costs of retreating from domestic production.

VI. Offshore and Renewables: The Era of Selective Investment

 Offshore and renewable energy projects are entering 2026 under conditions of heightened selectivity. Even where technical feasibility exists, financing constraints, regulatory uncertainty, and political risk increasingly determine project viability.

 Delays in offshore wind projects across both the United States and Europe underscore a critical reality: the energy transition is not merely a technological challenge, but a political and financial stress test.

SAVYNOR Assessment: The Core Tension of 2026

From SAVYNOR’s perspective, the defining tension of the energy system at the start of 2026 can be summarized as follows:

• Supply is abundant, but investment is cautious.

• Demand exists, but behavior is decisive.

• Cartels issue signals, but markets do not necessarily respond.

 2026 will require energy markets to manage surplus, price uncertainty, and balance within a multipolar structure of power.

 The new year does not represent a phase of relief, but the beginning of a more complex, more strategic, and more fragile equilibrium in global energy markets.

2026: Arz Fazlası, Jeopolitik Ayrışma ve Enerji Piyasalarında Yeni Denge Arayışı

Yeni Yıl, Yeni Denge mi?

2026’ya girerken küresel enerji piyasaları bir kriz atmosferiyle değil, daha karmaşık ve daha sessiz bir sorunla karşı karşıya: fazlalık. Arz kapasitesinin talebin önüne geçtiği, yatırımların seçici hâle geldiği ve fiyatların artık tek bir merkezden yönlendirilemediği bir döneme adım atılıyor.

 2025 boyunca enerji piyasalarında yaşananlar, sistemin sınırlarını açıkça ortaya koydu. Üretici kartellerin kararları fiyatları tek başına taşıyamadı, büyük tüketicilerin davranışları belirleyici hâle geldi ve enerji yatırımları giderek daha fazla jeopolitik ve düzenleyici riskle birlikte değerlendirildi. 2026, bu birikimin sonuçlarının görünür hâle geleceği bir yıl olarak başlıyor.

I. Arz Fazlası Gerçeği: Petrol ve Gaz Piyasalarının Yeni Zemin

 2026’nın ilk günlerinde petrol piyasalarının taşıdığı en güçlü sinyal, arz fazlası beklentisi oldu. Küresel üretim kapasitesi, özellikle ABD, Kanada ve Brezilya kaynaklı artışlarla genişlemeye devam ederken; talep büyümesi sınırlı kalıyor.

 Bu tablo iki kritik sonucu beraberinde getiriyor:

Birincisi, fiyatların yukarı yönlü hareketleri artık daha kırılgan.

İkincisi, enerji şirketleri için asıl risk fiyat çöküşünden çok marjların sıkışması.

 Petrol ve gaz piyasalarında 2026, “ne kadar üretildiğinden” çok, kimin ne zaman sattığı sorusunun öne çıktığı bir yıl olacak gibi görünüyor.

II. ABD: Arz Gücü, LNG ve Regülasyon Çelişkisi

 ABD, 2026’ya dünyanın en büyük petrol ve LNG üreticilerinden biri olarak giriyor. Ancak bu güç, tek yönlü bir avantaj değil. Bir yandan LNG ihracat kapasitesi Avrupa ve Asya için vazgeçilmez hâle gelirken, diğer yandan ABD iç politikasındaki regülasyon tartışmaları offshore rüzgâr ve yenilenebilir projelerde belirsizlik yaratıyor.

 Ørsted gibi büyük geliştiricilerin ABD’de hukuki mücadeleye yönelmesi, enerji politikasında fosil yakıt önceliği ile enerji dönüşümü söylemi arasındaki çatlağı görünür kılıyor. Bu çelişki, 2026’da ABD enerji politikasının en çok izlenecek başlıklarından biri olacak.

III. OPEC+ ve Kartel Mekanizmasının Sınırları

 OPEC+ cephesinde 2026’ya girerken temel soru değişmiş durumda:

“Fiyatları yükseltebilir miyiz?” değil,

“Piyasayı ne kadar dengede tutabiliriz?”

 Üretim kesintileri hâlâ önemli bir araç olsa da, arz fazlası ve talep belirsizliği bu mekanizmanın etkisini sınırlıyor. Kartel, artık fiyat belirleyici bir merkezden ziyade, şokları yumuşatan bir denge unsuruolarak işlev görüyor.

 Bu durum, enerji piyasalarında güç merkezinin kalıcı biçimde dağıldığını gösteriyor.

IV. Çin ve Asya: Talep Davranışı Yeni Fiyat Sinyali

 2026’ya girerken Çin’in enerji piyasalarındaki rolü daha da netleşmiş durumda. Çin artık yalnızca dünyanın en büyük ithalatçılarından biri değil; aynı zamanda fiyat davranışlarını şekillendiren bir aktör.

 Stratejik rezerv yönetimi, rafineri kullanım oranları ve ithalat zamanlaması, petrol ve LNG fiyatlarında arz kararlarından daha hızlı etki yaratabiliyor. Asya genelinde Japonya, Güney Kore ve Hindistan da benzer şekilde tedarik güvenliğini kontratlarla değil, portföy stratejileriyle yönetmeye yöneliyor.

 Bu da 2026’yı, talep merkezli fiyatlama döneminin daha da belirginleştiği bir yıl hâline getiriyor.

V. Avrupa: Güvenlik Rejimi Kalıcılaşıyor

 Avrupa için 2026, kriz sonrası enerji düzeninin kalıcı hâle geldiği bir yıl olacak. LNG ithalatı, depolama yönetimi ve Rus gazından ayrışma artık geçici önlemler değil; kurumsallaşmış bir enerji güvenliği rejiminin parçaları.

 Ancak bu rejim, beraberinde yeni kırılganlıklar da getiriyor. Kuzey Denizi’nde yatırım iştahının düşmesi, “kapasite var ama sermaye yok” paradoksunu derinleştiriyor. Avrupa, arz güvenliğini korurken üretimden uzaklaşmanın uzun vadeli maliyetleriyle yüzleşmek zorunda kalacak.

VI. Offshore ve Yenilenebilir Cephe: Yatırım Seçiciliği Dönemi

 2026, offshore ve yenilenebilir enerji yatırımları açısından seçiciliğin yılı olarak başlıyor. Projeler teknik olarak mümkün olsa bile, finansman, regülasyon ve siyasi riskler artık belirleyici.

 Offshore rüzgâr projelerinde ABD ve Avrupa’da yaşanan gecikmeler, enerji dönüşümünün sadece teknolojik değil, politik ve finansal bir sınav olduğunu bir kez daha gösteriyor.

SAVYNOR Değerlendirmesi: 2026’nın Ana Gerilimi

 SAVYNOR olarak 2026’ya girerken enerji piyasalarının temel gerilimini şu şekilde okuyoruz:

• Arz bol, ama yatırım temkinli.

• Talep var, ama davranışlar belirleyici.

• Karteller konuşuyor, ama piyasalar dinlemiyor.

 2026, enerji piyasalarının fazlalıkla baş etmeyi, belirsizlikle fiyatlamayı ve çok kutuplu bir güç dağılımı içinde denge kurmayı öğrenmek zorunda olduğu bir yıl olacak.

 Bu nedenle yeni yıl, enerji piyasaları için bir rahatlama dönemi değil; daha sofistike, daha stratejik ve daha kırılgan bir denge arayışının başlangıcıdır.

2026 : Surabondance de l’offre, divergences géopolitiques et recherche d’un nouvel équilibre énergétique 

Une nouvelle année, un nouvel équilibre ?

À l’entrée de 2026, les marchés mondiaux de l’énergie ne font pas face à une crise aiguë, mais à un défi plus discret et plus complexe : la surabondance. Les capacités de production dépassent de plus en plus la demande, les décisions d’investissement deviennent sélectives et les prix ne peuvent plus être orientés par un centre unique de pouvoir.

 Les évolutions observées tout au long de 2025 ont mis en lumière les limites du système énergétique actuel. Les cartels de producteurs n’ont pas réussi à soutenir les prix à eux seuls, les comportements de la demande sont devenus déterminants et les investissements énergétiques sont désormais évalués à travers le prisme des risques géopolitiques et réglementaires. L’année 2026 s’ouvre ainsi comme celle où les conséquences de ces tensions accumulées commencent à se manifester.

I. La réalité de la surabondance : un nouveau socle pour les marchés du pétrole et du gaz

 Le signal le plus fort qui marque le début de 2026 est l’anticipation d’une surabondance persistante sur les marchés pétroliers. Alors que les capacités mondiales de production continuent de s’élargir, principalement sous l’impulsion des États-Unis, du Canada et du Brésil, la croissance de la demande reste contenue.

 Ce contexte produit deux effets structurels.

Premièrement, les mouvements haussiers des prix deviennent de plus en plus fragiles.

Deuxièmement, pour les entreprises énergétiques, le risque central n’est plus l’effondrement des prix, mais la compression des marges.

 En 2026, les marchés du pétrole et du gaz seront donc moins définis par les volumes produits que par l’identité des vendeurs, le calendrier des ventes et les conditions de commercialisation.

II. Les États-Unis : puissance de l’offre, domination du GNL et contradictions réglementaires

 Les États-Unis abordent 2026 en tant que l’un des principaux producteurs mondiaux de pétrole et de GNL. Cette position ne constitue toutefois pas un avantage stratégique simple. D’un côté, les exportations américaines de GNL sont devenues indispensables pour l’Europe comme pour l’Asie. De l’autre, les débats réglementaires et politiques internes créent des incertitudes autour du développement de l’éolien offshore et des énergies renouvelables.

 Les recours juridiques engagés par de grands développeurs, tels qu’Ørsted, révèlent une ligne de fracture croissante entre la priorisation des combustibles fossiles et le discours officiel sur la transition énergétique. Cette contradiction s’annonce comme l’un des enjeux les plus suivis de 2026.

III. OPEP+ et les limites du contrôle cartelisé

 À l’orée de 2026, la question centrale pour l’OPEP+ a évolué. Il ne s’agit plus de savoir si les prix peuvent être relevés, mais dans quelle mesure la stabilité du marché peut être préservée.

 Les réductions de production demeurent un outil important, mais leur efficacité est de plus en plus limitée par la surabondance de l’offre et l’incertitude de la demande. L’OPEP+ se transforme progressivement d’une autorité de fixation des prix en un mécanisme d’amortissement des chocs.

 Cette évolution reflète un changement structurel plus profond : le pouvoir au sein des marchés énergétiques est désormais durablement fragmenté.

IV. La Chine et l’Asie : le comportement de la demande comme signal de prix

 Le rôle de la Chine sur les marchés énergétiques mondiaux est devenu encore plus explicite à l’entrée de 2026. La Chine n’est plus seulement le premier importateur mondial, mais un acteur capable de façonner les dynamiques de prix.

 La gestion des réserves stratégiques, les taux d’utilisation des raffineries et le calendrier des importations peuvent influencer les prix du pétrole et du GNL plus rapidement que les décisions prises du côté de l’offre. Dans l’ensemble de l’Asie, le Japon, la Corée du Sud et l’Inde s’orientent également vers des stratégies de sécurité fondées non plus sur les seuls contrats, mais sur des portefeuilles d’approvisionnement diversifiés.

 Ainsi, 2026 devrait consolider davantage un environnement de prix dominé par la demande.

V. L’Europe : l’institutionnalisation de la sécurité énergétique

 Pour l’Europe, 2026 marque la consolidation d’un ordre énergétique post-crise. Les importations de GNL, la gestion des stocks et la sortie du gaz russe ne sont plus des réponses temporaires, mais des composantes d’un régime de sécurité énergétique institutionnalisé.

 Cependant, ce régime engendre de nouvelles vulnérabilités. Le recul de l’appétit pour l’investissement en mer du Nord a accentué le paradoxe d’une « capacité sans capital ». L’Europe pourrait assurer une stabilité à court terme tout en affrontant, à plus long terme, les coûts liés au désengagement de sa production domestique.

VI. Offshore et renouvelables : l’ère de l’investissement sélectif

 Les projets offshore et d’énergies renouvelables abordent 2026 dans un contexte de sélectivité accrue. Même lorsque la faisabilité technique est acquise, les contraintes de financement, l’incertitude réglementaire et les risques politiques déterminent désormais la viabilité des projets.

Les retards observés dans les projets éoliens offshore aux États-Unis comme en Europe soulignent une réalité essentielle : la transition énergétique n’est pas seulement un défi technologique, mais aussi une épreuve politique et financière.

Évaluation SAVYNOR : la tension centrale de 2026

 Du point de vue de SAVYNOR, la tension fondamentale qui caractérise le système énergétique au début de 2026 peut être résumée ainsi :

• L’offre est abondante, mais l’investissement reste prudent.

• La demande existe, mais les comportements sont décisifs.

• Les cartels émettent des signaux, sans garantir la réaction des marchés.

 L’année 2026 exigera des marchés de l’énergie qu’ils gèrent la surabondance, l’incertitude des prix et l’équilibre au sein d’une structure de pouvoir multipolaire.

La nouvelle année ne marque donc pas une phase d’apaisement, mais le début d’un équilibre mondial plus complexe, plus stratégique et plus fragile.

2026년: 공급 과잉, 지정학적 분화, 그리고 에너지 시장의 새로운 균형 모색

새로운 해, 새로운 균형인가

 2026년을 맞이하며 글로벌 에너지 시장은 급격한 위기의 압박 속으로 들어가는 것이 아니라, 보다 조용하지만 훨씬복합적인 도전에 직면하고 있다. 바로 공급 과잉이다. 생산 능력은 점점 수요를 앞서고 있으며, 투자 결정은 점점 더선택적으로 이루어지고 있다. 동시에 가격은 더 이상 단일한 권력 중심에 의해 조정되지 않는다.

 2025년 한 해 동안 나타난 변화들은 기존 에너지 시스템의 한계를 명확히 드러냈다. 생산자 카르텔은 단독으로 가격을 떠받치지 못했고, 수요 측 행동이 결정적 요인으로 부상했으며, 에너지 투자는 지정학적 및 규제 리스크의 관점에서 평가되기 시작했다. 2026년은 이러한 누적된 긴장의 결과가 본격적으로 표면화되는 해로 출발하고 있다.

 I. 공급 과잉의 현실: 석유 및 가스 시장의 새로운 기준선

 2026년의 시작을 규정하는 가장 강력한 신호는 석유 시장에서 지속적인 공급 과잉에 대한 기대다. 미국, 캐나다, 브라질을 중심으로 글로벌 생산 능력은 계속 확대되는 반면, 수요 증가 속도는 제한적이다.

 이러한 환경은 두 가지 구조적 결과를 낳는다.

첫째, 가격 상승 움직임은 점점 더 취약해진다.

둘째, 에너지 기업들에게 핵심 리스크는 가격 붕괴가 아니라 마진 압박이다.

 2026년의 석유 및 가스 시장은 생산량 그 자체보다, 누가 언제 어떤 조건으로 판매하는가에 의해 정의될 가능성이 크다.

II. 미국: 공급력, LNG 지배력, 그리고 규제적 모순

 미국은 2026년을 세계 최대의 석유 및 LNG 생산국 중 하나로 맞이하고 있다. 그러나 이 위치는 단순한 전략적 이점을 의미하지 않는다. 한편으로 미국산 LNG 수출은 유럽과 아시아 모두에 필수적인 요소가 되었지만, 다른 한편으로는 국내 규제 및 정치적 논쟁이 해상풍력과 재생에너지 개발에 불확실성을 초래하고 있다.

 Ørsted와 같은 주요 개발사들이 제기한 법적 소송은, 미국 에너지 정책 내에서 화석연료 우선 기조와 에너지 전환 담론 사이의 균열이 점점 더 뚜렷해지고 있음을 보여준다. 이 모순은 2026년 가장 주목받는 에너지 정책 이슈 중 하나가 될 것이다.

III. OPEC+와 카르텔 통제의 한계

 2026년을 앞두고 OPEC+가 직면한 핵심 질문은 바뀌었다. 이제 문제는 가격을 끌어올릴 수 있는지가 아니라, 시장의 안정성을 얼마나 유지할 수 있는가이다.

생산 감축은 여전히 중요한 수단이지만, 공급 과잉과 수요 불확실성 속에서 그 효과는 점점 제한되고 있다. OPEC+는 가격 설정 기관에서 점차 충격 완화 장치로 역할이 전환되고 있다.

 이는 에너지 시장에서 권력이 구조적으로 분산되었음을 보여주는 신호다.

 IV. 중국과 아시아: 수요 행동이 곧 가격 신호

 2026년을 맞이하며 중국의 글로벌 에너지 시장 내 역할은 더욱 분명해졌다. 중국은 더 이상 단순한 최대 수입국이 아니라, 가격 형성에 영향을 미치는 행위자다.

 전략 비축 관리, 정유 가동률, 수입 시점 조정은 공급 측 결정보다 더 빠르게 석유와 LNG 가격에 영향을 미칠 수 있다. 아시아 전반에서 일본, 한국, 인도 역시 계약 중심의 에너지 안보에서 벗어나 포트폴리오 기반 공급 전략으로 이동하고 있다.

 이로써 2026년은 수요 주도의 가격 환경이 더욱 공고해지는 해가 될 것으로 보인다.

V. 유럽: 에너지 안보의 제도화

 유럽에게 2026년은 위기 이후 에너지 질서가 제도적으로 정착되는 시점이다. LNG 수입 확대, 저장 관리, 러시아산가스로부터의 분리는 더 이상 임시 조치가 아니라 제도화된 에너지 안보 체계의 일부가 되었다.

 그러나 이러한 체계는 새로운 취약성을 동반한다. 북해 지역에서 투자 의지가 약화되면서, “용량은 있지만 자본은 없는” 역설이 심화되고 있다. 유럽은 단기적 안정성을 확보하는 동시에, 장기적으로 자국 생산에서 멀어지는 비용을 감내해야 할 가능성이 커지고 있다.

VI. 해상 및 재생에너지: 선택적 투자의 시대

 해상 및 재생에너지 프로젝트들은 2026년을 강화된 선택성 속에서 맞이하고 있다. 기술적으로 가능하더라도, 자금조달 조건, 규제 불확실성, 정치적 리스크가 프로젝트의 성패를 좌우한다.

미국과 유럽 전반에서 해상풍력 프로젝트가 지연되고 있는 현실은, 에너지 전환이 단순한 기술적 과제가 아니라 정치적·재정적 시험대임을 분명히 보여준다.

 SAVYNOR 평가: 2026년의 핵심 긴장

 SAVYNOR의 관점에서 볼 때, 2026년 초 에너지 시스템을 규정하는 핵심 긴장은 다음과 같이 요약될 수 있다.

• 공급은 풍부하지만, 투자는 신중하다.

• 수요는 존재하지만, 행동이 결정적이다.

• 카르텔은 신호를 보내지만, 시장은 반드시 반응하지 않는다.

 2026년은 에너지 시장이 공급 과잉, 가격 불확실성, 그리고 다극적 권력 구조 속에서 균형을 관리해야 하는 해가 될것이다.

 새해는 완화의 시기가 아니라, 더 복잡하고, 더 전략적이며, 더 취약한 글로벌 균형의 시작점이다.

2026 год: избыток предложения, геополитическая фрагментация и поиск нового энергетического баланса

новый год, новый баланс?

Вступая в 2026 год, мировые энергетические рынки сталкиваются не с острой кризисной ситуацией, а с более тихим, но гораздо более сложным вызовом — избытком предложения. Производственные мощности всё чаще опережают спрос, инвестиционные решения становятся более избирательными, а цены больше не могут регулироваться одним центром силы.

 События 2025 года наглядно продемонстрировали пределы существующей энергетической системы. Производственные картели не смогли самостоятельно поддерживать цены, поведение спроса стало определяющим фактором, а энергетические инвестиции всё чаще оцениваются через призму геополитических и регуляторных рисков. 2026 год начинается как период, в котором накопленные противоречия начинают проявляться в полной мере.

I. Реальность избытка предложения: новая отправная точка для рынков нефти и газа

 Наиболее сильный сигнал, формирующий начало 2026 года, — ожидание устойчивого избытка предложения на нефтяных рынках. В то время как глобальные производственные мощности продолжают расширяться, прежде всего за счёт США, Канады и Бразилии, рост спроса остаётся ограниченным.

 Такая среда приводит к двум структурным последствиям.

Во-первых, восходящие движения цен становятся всё более хрупкими.

Во-вторых, для энергетических компаний ключевым риском становится не обвал цен, а сжатие маржи.

В 2026 году рынки нефти и газа будут определяться не столько объёмами добычи, сколько тем, кто, когда и на каких условиях осуществляет продажи.

II. США: мощь предложения, доминирование СПГ и регуляторные противоречия

 Соединённые Штаты вступают в 2026 год как один из крупнейших мировых производителей нефти и СПГ. Однако это положение не является однозначным стратегическим преимуществом. С одной стороны, экспорт американского СПГ стал незаменимым для Европы и Азии. С другой стороны, внутренние регуляторные и политические споры создают неопределённость вокруг развития офшорной ветроэнергетики и возобновляемых источников энергии.

 Юридические иски, инициированные крупными девелоперами, такими как Ørsted, подчёркивают нарастающее противоречие между приоритетом ископаемого топлива и официальной риторикой энергетического перехода в энергетической политике США. Это противоречие станет одним из наиболее внимательно отслеживаемых факторов 2026 года.

III. OPEC+ и пределы картельного контроля

 К началу 2026 года ключевой вопрос для OPEC+ изменился. Речь идёт уже не о том, возможно ли повысить цены, а о том, в какой степени удастся сохранить стабильность рынка.

 Сокращения добычи остаются важным инструментом, однако их эффективность всё больше ограничивается избытком предложения и неопределённостью спроса. OPEC+ постепенно трансформируется из органа, формирующего цены, в механизм сглаживания рыночных шоков.

 Эта трансформация отражает более глубокое структурное изменение: власть на энергетических рынках становится устойчиво фрагментированной.

IV. Китай и Азия: поведение спроса как ценовой сигнал

 К началу 2026 года роль Китая на глобальных энергетических рынках стала ещё более очевидной. Китай больше не является лишь крупнейшим импортёром, но и активным участником формирования цен.

 Управление стратегическими резервами, загрузка нефтеперерабатывающих заводов и тайминг импорта способны влиять на цены нефти и СПГ быстрее, чем решения со стороны предложения. В целом по Азии Япония, Южная Корея и Индия также переходят от контрактно-ориентированной энергетической безопасности к портфельным стратегиям поставок.

 Таким образом, 2026 год будет ещё больше укреплять среду, в которой цены формируются под воздействием спроса.

V. Европа: институционализация энергетической безопасности

 Для Европы 2026 год означает закрепление посткризисного энергетического порядка. Импорт СПГ, управление хранилищами и отказ от российского газа перестают быть временными мерами и становятся элементами институционализированного режима энергетической безопасности.

Однако данный режим создаёт и новые уязвимости. Снижение инвестиционной активности в Северном море усилило парадокс «мощности есть, капитала нет». Европа может обеспечить краткосрочную стабильность, но при этом столкнётся с долгосрочными издержками, связанными с отходом от собственной добычи.

VI. Офшорные и возобновляемые источники: эпоха избирательных инвестиций

 Офшорные и возобновляемые энергетические проекты вступают в 2026 год в условиях усиленной избирательности инвестиций. Даже при наличии технической осуществимости решающими факторами становятся условия финансирования, регуляторная неопределённость и политические риски.

 Задержки офшорных ветровых проектов в США и Европе ясно показывают, что энергетический переход является не только технологическим вызовом, но и политическим и финансовым испытанием.

 Оценка SAVYNOR: ключевое напряжение 2026 года

 С точки зрения SAVYNOR, ключевое напряжение, определяющее энергетическую систему в начале 2026 года, можно свести к следующим положениям:

• Предложение обильно, но инвестиции осторожны.

• Спрос существует, но решающим фактором становится поведение.

• Картели подают сигналы, но рынки не обязаны на них реагировать.

 2026 год потребует от энергетических рынков управления избытком предложения, ценовой неопределённостью и балансом в условиях многополярной структуры власти.

 Новый год знаменует собой не период облегчения, а начало более сложного, более стратегического и более уязвимого глобального равновесия.